Debaty sejmowePierwsza Kadencja

Interpelacja w sprawie poprawy sytuacji w ośrodkach doradztwa rolniczego

   Panie Ministrze! Z informacji, jakie napływają do mnie, wynika, że ośrodki doradztwa rolniczego z roku na rok otrzymują coraz mniej środków finansowych z budżetu zarówno na działalność merytoryczną, jak i na płace doradców. Sytuacja taka znacznie ogranicza działalność tej instytucji, powodując także niepewność i niestabilność kadry fachowej, która masowo odchodzi do innych zawodów, lepiej płatnych.

   Jednocześnie należy nadmienić, że aktualnie wieś polska i polscy rolnicy takiej fachowej pomocy bezpłatnej potrzebują - szczególnie w zakresie nowych technologii produkcji rolnej, marketingu, rachunkowości rolnej, podatku VAT, agroturystyki itp. W tej krytycznej obecnie sytuacji służby doradczej w kraju istnieje obawa dużego opóźnienia w procesie integracji polskiego rolnictwa z Unią Europejską. Aktualnie ośrodki doradztwa rolniczego są w zasadzie jedyną instytucją w kraju autentycznie zajmującą się szeroko rozumianymi problemami wsi i, co ważne, w beznadziejnej sytuacji ekonomicznej udzielającą wszechstronnej pomocy fachowej.

   Czy pan minister uważa za stosowne, aby istniały wojewódzkie ośrodki doradztwa rolniczego, bez oddziałów rejonowych, które są, jak wiemy, najbardziej dostępne w terenie dla rolników tam mieszkających?

   Czy istnieje możliwość, w okresie niskiej zamożności rolników, pozostawienia służby doradczej przez najbliższe lata opłacanej ze środków budżetowych państwa?

   Czy istniejące ośrodki doradztwa rolniczego należałoby utrzymać w dotychczasowej strukturze organizacyjnej i komu miałyby być podporządkowane?

   Czy nie uważa pan minister, że istnieje pilna potrzeba ujednolicenia całego systemu doradztwa rolniczego na drodze odpowiedniej ustawy?

   Wreszcie, panie ministrze, czy bez perspektywy rozwoju dobrego doradztwa rolnicy i ludność obszarów wiejskich zaakceptują proces integracji naszego kraju z Unią Europejską?

   Licząc na konstruktywną odpowiedź w powyższej sprawie, z poważaniem

   Poseł Jan Sieńko

   Warszawa, dnia 17 stycznia 2001 r.